Medycyna

Informacje na temat medycyny

Choroby układu pokarmowego

Jelito grube dzieli się na: kątnicę z wyrostkiem robaczkowym, okrężnicę (części: wstępująca, poprzeczna, zstępująca, esowata) i odbytnicę (rectum). Tak zwane zagięcie wątrobowe i zagięcie śledzionowe stanowią często punkty orientacyjne. Błona śluzowa jest gładka bez kosmków i zawiera liczne gruczoły Lieberkiihna. Wysłana jest nabłonkiem jednowarstwowym cylindrycznym z brzeżkiem szczoteczkowym oraz komórkami kubkowymi obficie wydzielającymi śluz, pomiędzy którymi rozsiane są komórki chromochłonne. Wewnętrzna warstwa błony mięśniowej ma przebieg okrężny, zewnętrzna podłużny, z tym że ta ostatnia ogranicza się tylko do 3 pasm (taeniae). Wbrew często spotykanemu przekonaniu błona mięśniowa jelita grubego jest cieńsza niż jelita cienkiego; łatwo ulega wypukleniom (haustra) przy skurczach. Częste tworzenie się uchyłków w ścianach jelita grubego przypisuje się brakowi bodźców z nie strawionych resztek pokarmowych. Z wyjątkiem odbytnicy, która leży pozaotrzewnowo, jelito grube umocowane jest na krezce, dłuższej w zakresie okrężnicy esowafej. Prawostronna część jelita grubego zaopatrywana jest z górnej, a lewostronna z dolnej tętnicy krezkowej, podczas gdy odbytnica odżywiana jest krwią z osobnych tętnic, a krew z niej nie odpływa do żyły wrotnej, tylko do żyły próżnej dolnej. Dlatego leki podane doodbytniczo omijają wątrobę i dlatego przy zastoju i nadciśnieniu wrotnym krew żylna trzewna szuka przez nie odpływu do vena cava, powodując żylaki odbytu.
firma sprzątająca warszawa makijaż permanentny warszawa endoproteza stawu biodrowego